A min gústame ler

Ola!, son Xan. Teño 13 anos e gústame ler. Así foi como me presentei aos meus novos compañeiros de instituto. Porque este curso fun facer 1º de Eso ao instituto da miña vila. Despois de dicir isto todos me observaban sorprendidos. Os meus amigos cren que son un becho raro porque non estou sempre coa “play”, xogando ao futbol ou vendo a televisión. Aínda que todo o que fan eles tamén me gusta e comparto cos amigos moi bos momentos, tamén os libros me proporcionan moita diversión. Todo o que me gustan os libro é gracias aos meus pais, que me lían un conto tódalas noites antes de durmir. Eles fomentaron en min esa curiosidade por aprender cousas novas, por descubrir culturas que para min eran descoñecidas e por pasar parte do meu tempo vivindo historias que outra xente escribiu. Cando aprendín a ler xa o fixen eu só e tamén resultaba divertido.
Para que serven os libros? Como te podes divertir lendo cando é tan aburrido? Iso é o que me preguntan os amigos. Eu sempre lles digo o mesmo, cando leo viaxo, coñezo xente nova, culturas e lugares que só existen nos libros. Onte, sen ir máis lonxe, coñecín a historia dunha nena de Afganistán, chamábase Massima e fíxenme amigo dela. Coñecín a súa cultura, os seus costumes, como viven no seu país, cales son os seus problemas. Non hai moito coñecín a historia dun correspondente de guerra e do seu intérprete neno, resultou moi emocionante. Eu que vexo ás veces no telexornal a eses xornalistas que están en territorios en guerra descubrín con Néstor e Milo, que corren perigos para informarnos e que deixan parte deles nos seus intérpretes. Cando non estou lendo eu mesmo imaxino as miñas propias historias e aventuras aproveitando as cousas que me conta a avoa.
Gracias aos libros, como di o meu mestre, cometo poucas faltas de ortografía, teño moito máis vocabulario que o resto dos meus compañeiros e a miña expresión é moito mellor que a dos outros nenos da miña idade. Os libros tamén me serven nos meus estudios mentres me divirto coas súas historias.
Ah! Xa se me esquecía, eu leo a maior parte dos meus libros en galego, pero tamén leo en castelán e cando saiba máis inglés e francés quero facelo tamén nesas linguas. Prefíroos en galego, porque falan de xentes e lugares próximos. Tamén porque me gusta ler na lingua coa que falo coa avoa, cos pais e con moitos dos meus amigos. O que non entendo, será porque aínda son un neno, é por que hai xente que non quere ler en galego ou que lles gustaría facelo e non o fan. Algúns din que non saben ler en galego. Pero, non se le igual en galego que en castelán ou en calquera outra lingua? Incluso chegan a xustificarse dicindo que non o entenden. Logo non é o mesmo o galego que eles falan que o que eu leo nos meus libros? Eu cando falo cos meus emprego o mesmo galego que o que aparece nos libros e son un neno. Eles que son maiores non poden facer o mesmo? A verdade é que non o entendo. Cando sexa maior quizais lle atope unha explicación. Adeus!